Niet zeker of chiropractie iets voor jou is?

Ik sta versteld van het resultaat! Pas 3 behandelingen gehad maar nu al zo’n verlichting. Trine is een aanrader als je geen rug- en nekklachten meer wilt hebben. Professioneel en er wordt naar je geluisterd. Normaal niet zo van de recensies maar deze is verdient!

Bijna 30 jaar al meer dan tevreden!

Zeer veel klachten zoals een ishias of rug- en hoofdpijn zijn vaak binnen enkele behandelingen zo goed als verdwenen. Er zijn meerdere kundige handen maar Mevr. Trine Nilsen, tevens eigenaresse, is voor mij heel bijzonder als mens en als chiropractor. Mijn dank voor haar deskundigheid, geduld en vriendelijkheid. Chiropractie verandert je leven..op een heel positieve manier. Mijn dank. Kan het iedereen adviseren!

Op een ochtend werd ik wakker met heel erge pijn in mijn linkerhand, vooral de muis van de hand.

Toen gingen al mijn vingers erbij tintelen, ook aan dezelfde hand. De pijn had ik de hele dag en´s nachts nog tien keer erger. Ik kon geen vlees snijden, geen dop op de stift terug doen. Ik kon heel veel dingen niet meer.

Na twee weken ging ik naar de huisarts. Hij dacht aan tunnelsyndroom. Drie weken verder kon ik terecht bij de neuroloog. Ik heb een gesprek gehad en oefeningen moeten doen. Hij zei:” voor 90% zeker tunnelsyndroom, het beste is niet te lang wachten en er aan laten helpen.” Twee weken verder was ik in het ziekenhuis. Maar gelukkig een zeer alerte verpleegster zei: “ik wil toch nog even de stroomschokjes op uw vingers zetten en de uitslag afwachten.”

Wat denk je: geen tunnelsyndroom…. Maar wat dan wel….

Toen een nieuwe afspraak bij de neuroloog, weer iemand anders, weer twee weken verder en ik werd gek van de pijn. Maar het leek wel of ze me niet serieus namen. Vooral deze neuroloog was zeer arrogant en heeft me alleen maar drie oefeningen laten doen. Toen moest ik maar eens naar de podotherapeut van hem, want hij wist het niet meer. Ongelofelijk he.

Daar moest ik ook weer op wachten. Ik werd steeds meer geïrriteerd; ik heb een eigen zaak en gebruik mijn handen de hele dag. Ook nog was de pijn helemaal naar mijn linkerschouder getrokken, mijn nek vooral en door naar de rechterschouder.

Mijn man had op Google opgezocht dat er wel eens een zenuw klem kon zitten. Toen kwam een goede kennis van met het adres van de Rugkliniek. Ik heb meteen de podotherapeut afgebeld en een afspraak gemaakt.

Je gelooft het niet, maar na één behandeling waren de pijn in de muis van mijn hand en de tintelingen helemaal weg! Ongelofelijk maar waar!!

Daarna heb ik nog de nodige behandelingen gehad voor mijn nek, rug en bekken. Ik voel me als herboren. Nu nog om de drie maanden even terug, maar ik voel me zo goed dat dit binnenkort ook niet meer nodig zal zijn.

Bij deze wil ik dhr Drenth van harte bedanken. Hij had veel eerder op mijn pad moeten komen. Nu gaan familie en kennissen ook naar de Rugkliniek en ook zij hebben er al baat bij.

Super Bedankt.

23-03-2015                                                                                                               Mw J. Janssen, 49 jaar

Lieve mensen,

Ik, mevr. S.J. Bemelmans-Dierks, zat in een rolstoel en liep met een stok, had weinig kracht en was altijd moe.

Lopen kon ik nog maar heel weinig. Hooguit 20 minuten.

Fysiotherapie hielp niet meer, manuele therapie en accupunctuur maar tijdelijk.

Afgeschreven dus. Het advies van het ziekenhuis in Heerlen was: “Ga maar naar de pijnkliniek, dat is alles wat u nog kunt doen”. Ik ben er nooit heengegaan. Door een eigen ingeving ben ik naar de Rugkliniek gegaan.

Het was alsof ik in een warm bad terecht kwam. Er werd naar me geluisterd! Ik kreeg vertrouwen en na een paar maanden behandelen kon de rolstoel de deur uit. Aan de hand van mijn man liep ik nu met de stok. Maar niet lang daarna kon ik de stok ook laten staan.

Ik heb 3 hernia’s die niet meer operabel zijn, maar de kwaliteit van leven heb ik terug gekregen!
Ik ben 78 jaar maar geniet nog volop van de dingen die wel kunnen.
Ik bedank hierbij het hele team van de Rugkliniek en in het bijzonder dhr. Zvekich.

Met vriendelijke groet,
Mevr. S.J. Bemelmans-Dierks

Lees alle reacties van patiënten

Ben een vrouw van 50 jaar en al 25 jaar last van een moeilijke stoelgang. Ik kwam bij Milan terecht door mijn man die in behandeling was voor zijn rug.

Ik had alles al geprobeerd maar niks werkte, toen ik bij Milan kwam had ik er weinig vertrouwen in maar probeerde het toch, tot mijn verbazing kon ik die zelfde dag nog naar de wc. Vanaf die dag ging het steeds beter, na ongeveer 10 behandelingen, heb ik nu een regelmatige stoelgang.
Dank je Milan.

Omdat het mij zo goed geholpen heeft is mijn dochter van 23 jaar met het zelfde probleem ook naar Milan gegaan, EN MET EEN ZEER GOED RESULTAAT.

Groetjes mevrouw Bruls

Het begin:

In maart 2004 werd onze dochter Kristianne geboren. Doordat ze niet goed kon indalen werd het uiteindelijk een tangverlossing. Bij het aan- en uitkleden merkten we dat Kristianne iedere keer huilde als haar rechter armpje belast werd. De kraamzorg en ook de huisarts besteedden hier niet veel aandacht aan. Dus als ouders dachten we al snel ‘ze zal het uitkleden wel niet leuk vinden’. Ook had ze ’s avonds een huiluurtje en liepen we regelmatig met haar op de arm.

Toen Kristianne een dikke maand oud was, gingen we met haar naar een cursus babymassage. Bij het uitkleden tijdens deze babymassage wees de mevrouw ons erop dat dit soort gehuil tijdens het aankleden niet normaal was. Ze gaf ons een tip om haar eens te laten nakijken bij de chiropractor, in het bijzonder mevrouw Trine Nilsen werd ons geadviseerd.

Dus belde ik de Rugkliniek in Heerlen om eens met haar langs te komen. De intake hadden we in mei 2004. Mevrouw Nilsen ontdekte een blokkade in haar nek en een kleine in haar rug. Waarschijnlijk veroorzaakt doordat ze lang in het geboortekanaal had gezeten of door de kracht die bij de tangverlossing is gebruikt. Na één behandeling hadden we een hele andere Kristianne: ze sliep meteen, ze was vrolijker en de huiluurtjes ’s avonds waren over! We gingen een tijdje geregeld met haar langs voor een behandeling.

Nu is ze zes en nog steeds gaan we regelmatig (op dit moment ieder half jaar) langs voor een controle. Kinderen spelen en soms vallen ze hierbij, hierdoor kunnen blokkades ontstaan. Blijven ze hiermee doorlopen, dan kunnen er (chronische) rugklachten ontstaan als ze volwassen zijn. Met een regelmatige chiropractische behandeling bij Rugkliniek Heerlen hopen we haar dit te besparen!

Na de goeie resultaten met Kristianne besloot ik om in oktober 2007 met mijn eigen lage rug- en nekklachten ook naar Rugkliniek Heerlen te gaan voor een intakegesprek.
Mevrouw Nilsen ontdekte dat mijn onderste rugwervel een flinke blokkade had en dat er ook een (kleinere) blokkade zat in mijn nek. Het was goed te behandelen zoals ze zei. In het begin ging ik een paar keer per week. De behandeling zelf was niet pijnlijk. Wel had ik veel last van napijnen, mijn lichaam vocht tegen de behandeling. De wervelkolom had immers jaren in een bepaalde positie gestaan en wilde de correcties van de chiropractische behandeling terugzetten. Toch merkte ik ook dat het me echt goed deed.

Na een maand of drie had ik echt veel minder last van mijn rug en mijn nekpijn was zo goed als verdwenen. Mijn lichaam voelde veel meer ontspannen aan. Nog steeds ga ik regelmatig voor een behandeling. Op dit moment om de 10 weken. Na de behandeling voelt mijn lichaam altijd heerlijk ontspannen aan. Ik zie de behandeling bij de Rugkliniek als een goede investering in een gezonde rug en daardoor een gezonder lichaam.

Cissy Hager-Smeets (39 jaar)
Kristianne Hager (6 jaar)
Landgraaf

Toen ik 12 jaar oud was had ik voor de eerste keer erge hoofdpijn en met de jaren werden deze steeds vaker en erger. Met 16 jaar werd ik in het ziekenhuis onderzocht en daar vertelde men mij dat ik last had van migraine aanvallen. Ik was te jong voor medicatie en moest er maar mee leren leven.

Jaren volgden van minder en meerdere aanvallen per maand. Soms 1 tot 2 dagen per week. Met 30 jaar was ik al weduwe en had 3 kleine kinderen. Het was druk in huis en ik ben op een gegeven moment toch medicatie gaan gebruiken. Sommige hielpen, anderen helemaal niet. Jaren van ellende volgden.

Toen ik 56 jaar was, ben ik via mijn schoondochter in de Rugkliniek Heerlen terecht gekomen. De eerste weken kreeg ik enorme migraine aanvallen en heb ik gehuild van de pijn. Maar ik heb doorgezet: 3 behandelingen per week. Na 2 weken kwam er verbetering en het ging alsmaar beter.

Nu, na bijna 2 jaar, kan ik zeggen dat ik geen migraine aanval meer heb gehad. Ik merkte al het verschil na een paar maanden. Op dit moment krijg ik 1x per 2 maanden een onderhoudsbehandeling en het gaat goed!

Ik kan mevrouw Nilsen en haar team alleen maar aanbevelen aan iedereen, met welke klacht dan ook!

Met vriendelijke groeten,

Mevr. P. Hensgens-Janssen

Vanaf januari 2005 heb ik kennis gemaakt met Chiropractie. Sindsdien loopt Chiropractie als een rode draad door mijn leven en zou ik niet weten wat ik zonder die behandelingen zou moeten beginnen.

Bekkenwringing: .
Na jaren knagende rugpijn te hebben, ging ik in oktober 2004 helemaal door mijn rug.
Ik kon bijna niet zitten, lopen, staan, liggen ging enigszins als ik maar niet wilde bewegen.
Na een paar bezoekjes aan mijn huisarts werd ik door verwezen voor fysiotherapie. Daar werd gezegd dat ik een bekkenwringing had.
Na 2 maanden was ik nog niets verder, iedere keer als ik voor een behandeling bij de fysiotherapeut was geweest werden mijn bekken recht gezet maar voordat ik thuis was, was het weer hetzelfde liedje. Waren mijn bekken weer verschoven en had ik niks aan die behandeling gehad.

In januari 2005 vroeg een oud-collega aan mij waarom ik niet naar een Chiropractor met mijn klachten ging. Deze raad heb ik toen opgevolgd en ben naar de Chiropractie praktijk te gegaan.
Daar werden mij de eerste keer heel veel vragen gesteld en werd ik heel goed onderzocht.
Als uitslag kreeg ik te horen dat ik een bekkenwringing had maar dat mijn rug daar boven ook helemaal scheef stond, en dat was ook de reden was waarom de behandeling bij de fysiotherapeut niet lang genoeg hielp.
De fysiotherapeut zette mijn bekken wel goed maar daar boven was het nog steeds scheef en zodoende werden mijn bekken weer uit elkaar gewrongen.  Dus wilde ik resultaat boeken met de behandelingen voor mijn bekken moest mijn rug naar boven toe ook goed gezet worden.
Deze behandeling heeft mijn chiropractor toen ook gestart.
Bij deze behandelingen heb ik ook heel veel pijn gehad, maar dat was wel te begrijpen want mijn rug moest een hele andere stand en houding gaan krijgen, want die “scheve toren naar boven, moest weer recht gezet worden”. En zolang die rug scheef stond konden mijn bekken ook niet recht blijven zitten, alles werd gewoon zodoende van de plaats geduwd.
Dit ging helaas wel gepaard met eerst iedere dag en daarna afbouwend naar 1 á 2 / 3 keer per week een behandeling. Nu zit ik, als alles rustig is, op ongeveer 1 keer in de 6 á 8 weken een controle behandeling. Naast deze behandeling moest ik zelf ook heel goed meewerken met oefeningen thuis doen, zwemmen enz. om mijn rug weer stabiel en sterk te krijgen.
Deze behandeling is te vergelijken met een controle bij de tandarts, blijf ik die controles niet doen loop ik het risico dat mijn rug weer langzaam in de oude stand (scheef dus) gaat staan met alle gevolgen van dien, zodat ik weer van voor af aan kan beginnen.

Hielspoor: .
In die periode dat ik bij de chiropractor in behandeling was had ik ook heel veel last van hielspoor aan een voet.  Hiervoor was ik al lang in behandeling bij een podotherapeut.
Daar moest ik maar iedere keer op het spreekuur komen en er werden maar steeds (dure) nieuwe steunzolen gemaakt. Daarbij mocht ik geen slippers, gezondheidsklompen, of sandalen dragen. Het mochten alleen dichte vaste schoenen zijn.
Ondanks dat dit moeilijk op mijn werk (zweminstructrice) te doen was hield ik mij daar ook strikt aan.
Maar niets hielp. Totdat ik voor mijn rug op controle ging bij mijn chiropractor.
Deze zag aan mijn lopen dat er iets was met mijn voet en vroeg wat eraan scheelde.
Ik heb hem toen het verhaal verteld, over hielspoor, steunzolen enz., maar dat het niet hielp.
Mag ik eens kijken vroeg hij.
En ja hij heeft toen een paar behandelingen aan mijn voet gedaan en er was meteen verbetering in.
Van toen af ben ik nooit meer naar de podotherapeut hoeven terug te gaan en heb ik van mijn voet geen last meer.

Nekhernia: .
In de loop van 2005 kreeg ik last van pijn in mijn schouder en tintelen in mijn vingers.
Na alweer de nodige huisarts bezoekjes werd ik voor onderzoek door verwezen naar het ziekenhuis.
Eerst werd er gedacht aan een carpaletunnelsyndroom.
Na enige weken met een brace en/of mitella om te lopen en werken (zodat die pols/arm/schouder rust kreeg) kwam uit de bus dat mijn klachten niet van een carpaaltunnelsyndroom kwamen en werd ik weer naar het ziekenhuis gestuurd.  Daar werd een nekscan gemaakt.
Bij de uitslag kreeg ik te horen dat ik een nekhernia had, maar dat ik maar over een jaar eens zou terug komen omdat de meeste nekhernia’s vanzelf zouden over gaan.  Zo niet dan zou er vermoedelijk een nekhernia operatie volgen.  Inmiddels had ik al geen gevoel meer in 3 van de 5 vingers aan die hand en kon ik die arm en vingers bijna niet meer gebruiken.
Weer kwam ik voor controle bij mijn chiropractor en omdat ik radeloos was vertelde ik weer mijn verhaal.  Hij vroeg of hij de cd van de nekscan mocht zien (deze had ik in het ziekenhuis gevraagd) en is met de behandeling begonnen.
Niet te geloven maar na 1 à 2 behandelingen waren mijn vingers al beter en kon ik weer kleine dingetjes oprapen.  Daarna heeft hij gewoon iedere keer als ik op controle kwam mijn nek behandeld op nekhernia en het gaat op het moment prima.  Met deze nekklachten ben ik dus ook niet meer naar het ziekenhuis hoeven teruggaan en vooral niet geopereerd hoeven te worden.

Whiplash: .
In augustus 2008 heb ik weer pech gehad.  Tijdens mijn werk (zweminstructrice) kreeg ik een voet van een kind in mijn gezicht.  En ben dan ook naar de huisarts gegaan met de klachten van; hoofdpijn – duizeligheid – vermoeidheid – concentratiestoornis – geheugenstoornis – veel transpiratie aanvallen – zwaar gevoel in de armen en benen – wazig zien – niet tegen lawaai en licht kunnen – pijn achter de oogkasten – geen gesprek kunnen voeren en of volgen bij achtergrond lawaai – het gevoel dat je naar een film zit te kijken en er eigenlijk niet bij hoort enz…
Hier kreeg ik te horen dat ik vermoedelijk een scheurtje in het neusbeen had en iets van hersenschudding.
Het zou niet nodig zijn om van de neus een foto te maken omdat het toch vanzelf moest genezen. Ik zou maar een paar dagen rustig aan doen en dan gewoon paracetamol slikken en de schouders er eens onder zetten want ik had volgens hem al eens voor hetere vuren gestaan.
Na 3 weken en nog zeker 5 keer in contact te zijn geweest met mijn huisarts heb ik op aandringen van mijzelf een verwijzing voor een neuroloog gekregen.  Hier kwam ook hersenschudding als uitslag, en als ik over ?????? tijd nog last had moest ik maar eens terug komen.

Maar mijn klachten gingen niet over en na 4 weken thuis te liggen en ziekgemeld te zijn, moest ik op controle bij de bedrijfsarts.  Na een paar vragen gesteld te hebben aan mij vroeg hij of er al iemand naar mijn nek gekeken had. Nee dus.  Na een klein onderzoekje zei hij dat hij mij wilde adviseren om eens naar de chiropractor te gaan om mijn nek eens te laten nakijken want hij had een vermoeden dat mijn klachten vanuit mijn nek kwamen en dat het niet kon dat er na zolange tijd nog geen verbetering was in de toestand door hersenschudding.
Zo gezegd zo gedaan. Die zelfde dag heb ik nog een afspraak gemaakt (en zelfs al een behandeling gehad), bij de chiropractor. Na het gebruikelijk gesprek en onderzoek werd voor hem al heel snel duidelijk dat ik een Whiplash klasse II had. Na een paar behandelingen heeft hij mij ook naar een fysiotherapeut verwezen, waar ik nu ook in behandeling ben.
Mijn chiropractor en fysiotherapeut werken heel nauw samen en hebben onderling contact over hun patiënten. Dus de één weet heel goed wat de ander doet of gedaan heeft en dit overleg komt de behandelingen alleen maar ten goede.

Rughernia: .
Alsof dit verhaal over mijzelf nog niet genoeg is kreeg mijn dochter (toen 14 jaar) eind 2004 flinke rugklachten.  Bij een jaarlijks uitstapje was zij in het bij zijn van onszelf door haar rug gegaan. Dit gebeurde bij het afstappen van een trapje.
Bij de nodige huisartsbezoekjes kregen we maar steeds te horen dat het wel over ging.  En omdat dat in die periode van mijn rugklachten was werd er zelfs gezegd dat het daar aan lag. Omdat mijn dochter zodoende thuis veel over rugpijn zou horen vertellen zou zij dat ook hebben. Onze huisarts wilde haar zelfs zenuwtabletjes voorschrijven omdat het volgens hem tussen haar oren zat. Dit hebben wij als ouders gelukkig niet toegestaan omdat wij ervan overtuigd waren dat onze dochter echt rugpijn had.
Maart 2005 ging ik haar op een dag op school afhalen en ik zag haar strompelend met haar schooltas en één been achter zich aanslepend huilend naar mij toe komen.  Mam het gaat echt niet meer, ik kan niet meer zei ze. Vandaar uit hebben we gebeld met mijn chiropractor en konden meteen langskomen.  Na een onderzoek en foto’s gemaakt te hebben, kwam er als uitslag “rughernia”.  Wat waren wij blij met deze slechte uitslag, alleen maar al dat we nu eindelijk wisten wat ze had en dat het vooral geen aanstellerij was wat steeds gezegd werd.
De eerste tijd mocht zij alleen maar liggen of kleine stukjes lopen maar vooral niet zitten. Ze moest zelfs liggend in mijn auto vervoerd worden van en naar de praktijk. Na een paar weken behandelen en rusten en daarna zelf oefeningen doen ging het langzaam beter en op het moment is het zelfs zo goed dat ze als student een bijbaantje in de horeca heeft. Wel is ze nog steeds voor onderhoud in behandeling bij de chiropractor.

Naast het goed doen van de chiropractie behandelingen is er heel veel geld onnodig aan ziekenhuizen, fysiotherapie, podotherapie, huisarts bezoeken, thuis zijn en niet kunnen werken enz. uitgegeven voor mij.  Als er eerder een verwijzing was geweest naar de chiropractor was er veel geld gespaard gebleven. Dus alles samen gevat kunt u zich voorstellen dat mijn leven zonder chiropractie er heel anders en vooral ongelukkiger en ongezonder zou uit zien.
Ik hoop dat ik ook voor altijd de kans zal behouden om chiropractie behandelingen te kunnen blijven krijgen, zodat ik mijn lichaam door onderhoudscontrole behandelingen in conditie kan behouden en verbeteren.

Maria Vanwersch-L’homme

Mijn naam is Pauli (38 jaar) en ik ben de moeder van Bram. Bram is nu 7 jaar. De problemen van Bram kwamen pas duidelijk naar voren in groep 2. Met problemen bedoel ik concentratieproblemen en daaruit volgend gedragsproblemen en vreselijk moe zijn.
’s Morgens ging hij op het badkamermatje liggen en wilde niet naar school gaan. Huilen, drama’s, etc.

Met concentratieproblemen bedoel ik dat als iets verteld werd in de klas, dan wist hij niet meer wat er verteld werd en deed dan maar iets. Als de juf een verhaaltje vertelde was hij met iets anders bezig. Als ik hem iets vroeg of vertelde, moest ik er zeker van zijn dat hij me aankeek want anders kon ik ’t vergeten, want dan wist hij gewoon niet wat ik gezegd of gevraagd had.

Doordat we sterk van mening waren dat hij ’toe was’ aan iets te leren, hebben we besloten hem toch naar groep 3 over te laten gaan. Daar zijn de problemen erger geworden, omdat je in groep 3 stil moet blijven zitten en van alles moet leren en heel goed moet opletten, anders kun je niet mee. Hij was ook best gesloten en wilde niet praten over wat hij gedaan had op school. In eerste instantie heeft hij een ondevit-therapie ondergaan in Eijsden bij Gemma v.d. Veer.
Dit heeft hem in die zin geholpen dat hij ‘opener’ is geworden, wat een stuk prettiger werkt. Daarnaast kreeg hij via school begeleiding, af en toe, en de juf had een andere werkwijze bij hem. Toen dat niet veel veranderde hebben we de jeugdzorg ingeschakeld. Die hebben ons geholpen om te kijken ‘waar’ het probleem ligt.

Volgens de school had hij een sterke wil om ook dingen gewoon ‘niet’ te doen, als hij dat niet wilde. ADHD of ADD werd vaak genoemd. Hij heeft bijna alle symptomen. Hij is dan niet lichamelijk druk, maar ‘geestelijk’. Je merkt, dat hij van alles in zijn hoofd aan het doen is behalve wat hij MOET doen. Het is net alsof zijn hoofd vol is en er niets meer ‘bij kan’.

Daar de problemen bleven zijn we verder gegaan en hebben ons aangemeld bij ‘Virenze’, dat is de concurrent van het RIAGG, omdat we graag wilde weten of het wel ADD of ADHD is. Aangezien dat zo’n ontzettend lange doorlooptijd heeft en we al zo lang bezig waren kreeg ik een telefoontje van een collega van me die hele goede ervaringen had met Chiropractie. Haar zoontje was al verkouden vanaf dat hij geboren was. Ze had verhalen in de boeken gelezen van kinderen met concentratieproblemen en hoe ze geholpen waren door Chiropractie.
Ik heb geen moment getwijfeld en meteen gebeld voor een afspraak. Er werd eerst heel vriendelijk uitgelegd hoe ’t werkte. Ik kon een paar dagen later al terecht. Kijk, dat bedoel ik nou. Ik had al lang genoeg gewacht, op niets eigenlijk. Dat was al een fantastisch begin, eigenlijk. Ook had ik mijn ziektekosten verzekering gebeld in verband met de vergoeding van de kosten, wat tegenwoordig niet geheel onbelangrijk is. We kregen praktisch alles vergoed.

Allereerst werd ruim de tijd ingepland om uit te leggen wat het probleem is en werd uitgelegd, na onderzoek van Bram, waaraan het ligt dat hij die concentratieproblemen heeft. Als ik het goed heb begrepen was het zo dat de zenuwbanen vanuit de nek naar de hersenen niet goed ontwikkeld waren, waardoor de doorstroming niet goed is en daardoor komt de informatie niet of niet goed ‘boven’ aan.

Ik vertelde dat ze denken aan ADHD. Ik voelde me heel goed toen mevrouw Nilsen zei: het maakt niet uit hoe ze het noemen, het gaat erom dat de klachten verdwijnen en daar gaan wij voor zorgen.
HEERLIJK, EINDELIJK, dacht ik.

Toch eerst maar even afwachten. Na alles wat we geprobeerd hebben ben je toch sceptisch.

Ik moet eerlijk zeggen, we zijn nu een dik half jaar verder en het resultaat is nu al verbluffend. Zelfs de juf op school vindt hem een stuk ‘rustiger’ geworden!

Inmiddels is hij blijven zitten in groep 3, maar het gaat nu een stuk beter. Ik kan hem zelfs een verhaal vertellen, en zo dat hij blijft zitten en wat nog mooier is, hij weet nu zelfs het verhaal na te vertellen, geweldig. Samen lezen is nu echt leuk om te doen. Hij geniet ervan.
Hij gaat weer graag naar school. Hij ligt niet meer op het badkamermatje.

Als ik hem nu iets zeg of vraag hoef ik hem niet meer aan te kijken en hij heeft het dan toch gehoord.

We zijn heel blij dat we hier terecht zijn gekomen. Hadden we dit maar ‘meteen’ gedaan, dan was ons en zeker ook Bram veel ellende bespaart gebleven.

Dank je wel Mevr. Nilsen. Bram is veel gelukkiger nu.

Ik vertel het aan iedereen, zo blij ben ik ook, want ik weet als geen ander hoe Chiropractie je leven kan veranderen en met name dat van Bram, want hij heeft nog heel wat jaartjes te gaan

Door een ongelukkige val op 12 april 2003 schoot mijn schouder aan de benedenkant uit de kom. Door een bepaalde beweging schoot de schouder weer terug op de plaats. Dit deed vreselijk pijn en omdat ik dit nog nooit had meegemaakt dacht ik iets gebroken te hebben. Toen ik probeerde mijn armen hoog te doen schoot hij weer uit de kom. Omdat het weekend was bracht mijn man me naar de eerste hulp van het AZM. Daar kreeg ik een “arm-sling” en het advies maandags naar de huisarts te gaan. Inmiddels kon ik met mijn arm niets meer, zelfs niet meer autorijden.

De huisarts adviseerde mij in behandeling te gaan bij de fysiotherapeut. Op mijn vraag of het niet beter was naar de chiropractor te gaan zei de huisarts dat deze blessure toch het beste behandeld kon worden door de fysiotherapeut. De fysiotherapeut liet mij in het begin lichte oefeningen doen die ik goed kon uitvoeren. Na enkele weken moest ik oefeningen doen waar ik met de rug naar de deur toegekeerd en met mijn handen aan de deurklink voorover moest laten vallen. Deze oefening waarbij mijn schouders een draaiende beweging maakten had een absoluut negatief effect op mijn schouder. Inmiddels was het medio mei en we zouden op vakantie gaan. De fysiotherapeut gaf mij het advies tijdens de vakantie flink te zwemmen. Dit heb ik 3 keer gedaan.
Na deze drie keer zat mijn schouder volkomen vast en elke beweging deed veel pijn. Na de vakantie medio juni ben ik teruggegaan naar de fysiotherapeut. Deze schrok van de toestand van mijn schouder en gaf mij het advies foto’s te laten maken in het ziekenhuis.

Omdat ik ongeveer 15 jaar ervaringen heb met de chiropractie vanwege een rugblessure heb ik meteen een afspraak gemaakt met Dr. Nilsen. Hier hoorde ik dat er geen foto’s gemaakt hoefden te worden omdat er niets gebroken was. “Was u maar eerder gekomen”, zei dr. Nilsen. “Door te vlug oefeningen te doen na het ongeluk, is er verdere verergering ontstaan waardoor uw schouder helemaal vast zit en u een zogenaamde ‘FROZEN SHOULDER’ heeft. We krijgen het wel goed” aldus Dr. Nilsen, “maar de behandeling gaat hierdoor aanmerkelijk langer duren dan normaal.”

Ik ben nu 6 maanden en ongeveer 50 behandelingen verder. In dit halve jaar heb ik veel pijn gehad en zag ik soms geen heil meer in de behandelingen. In deze periode heb ik ook nog een gesprek gehad met mijn huisarts. Deze vertelde mij dat een frozen shoulder in het ziekenhuis onder narcose gezet kan worden, maar dat aan deze methode risico’s verbonden zijn.

Door de overredingskracht van Dr. Nilsen en het vertrouwen wat ik al in haar had door de behandeling aan mijn rug, heb ik de behandelingen doorgezet en kan ik momenteel weer bijna alles doen met mijn arm.

28 december 2003
Marga Ghijssen

Daar zit je dan met de vraag, hoe het toch mogelijk is, dat je van deze vreselijke hoofdpijn afgekomen bent.

Het begon allemaal in 1996. Af en toe was het toen, dat ik zeker bij de seizoenswisselingen, regelmatig midden in de nacht opstond met een behoorlijke hoofdpijn, bijna om misselijk van te worden. Toen ik met deze klacht naar mijn huisarts ging, vertelde hij me dat dit een aangezichtzenuwontsteking was en ik kreeg hier ook de medicijnen voor.

Een jaar later ben ik weer naar de huisarts gegaan en ik vertelde hem dat de hoofdpijn er nog steeds was en ik wilde naar een neuroloog. Deze vertelde me na 10 minuten, dat ik clusterhoofdpijn had en ik was toen patiënt nummer 96 in Nederland. Op dat moment voelde ik me wel opgelucht omdat je nu eindelijk wist, wat er met mij aan de hand was. Ik kreeg toen ook de goede medicijnen (Isoptin en Emigram) en ik kreeg ook medische zuurstof (via de firma Hoek Loos) voorgeschreven.

Clusterhoofdpijn is heel erg zeldzaam en de meeste mensen hebben hier nog nooit van gehoord (inclusief mijn huisarts). Het komt meestal bij mannen voor en de meeste aanvallen komen midden in de nacht. De neuroloog vertelde mij dat er niet veel aan te doen was, maar dat de klachten, naarmate dat je ouder wordt, weer zouden verdwijnen (weinig hoop dus dat je ervan afkomt).

Begin 2002 belde een tante mij op met de mededeling dat zij bij iemand op bezoek was geweest, waar ook zuurstofflessen op de slaapkamer stonden. Toen zij vroeg waar deze flessen voor waren werd haar verteld dat deze van de man des huizes waren en hij had ook clusterhoofdpijn. Deze man had zich echter aan zijn nek laten behandelen en was sindsdien van zijn clusterhoofdpijn af! Ik had zelf al een paar keren tegen mijn huisarts verteld, dat tijdens de hele zware hoofdpijnaanvallen van clusterhoofdpijn, mijn hele nek verkrampte. Het antwoord hierop was: dit is normaal!

Maar, toen ik vorig jaar buiten de hoofdpijnklachten ook nog serieus pijn aan mijn nek kreeg, was mijn huisarts overtuigd en gaf hij het advies om naar een manueel therapeut te gaan. Inmiddels had ik al alleen maar positieve geluiden gehoord van de Rugkliniek in Heerlen, dus de keuze was al snel gemaakt om liever naar hun toe te gaan. Voorzichtigheidshalve heb ik eerst de Rugkliniek gebeld om te vragen of zij bekend waren met het fenomeen clusterhoofdpijn en ja hoor, er waren zelfs 3 patiënten bij hun onder behandeling.

Nadat de chiropractor de bloeddruk aan beide polsen gecontroleerd had, was duidelijk te zien dat er een aanzienlijk verschil was tussen links en rechts. Daaruit kon je concluderen, dat de clusterhoofdpijn bij mij aan de linkerkant van het gezicht zat. De röntgenfoto’s lieten zien dat mijn nek scheef stond en verder werd een blokkering bij de 2e wervel geconstateerd. De chiropractor gaf mij 80% kans dat ik van de hoofdpijn afkwam en ik wist niet wat ik hoorde toen hij dat zei.

Inmiddels was het 6 september 2002 geworden en 8 weken van intensieve behandeling volgden. In die tijd moet ik wel zeggen dat het aantal aanvallen behoorlijk toenam en wel zodanig dat ik begon te twijfelen of ik wel goed bezig was. Ik heb toen maar een afspraak gemaakt met de neuroloog, maar dat was eigenlijk zonde van de tijd. De röntgenfoto’s die ik bij me had, gunde hij nog geen blik waardig en al snel liet de man blijken, dat hij geen hoge pet op had van de alternatieve geneeswijze. Hij had het zelf nog niet meegemaakt, dat iemand via een chiropractor van zijn clusterhoofdpijn afkomt. Maar ja, ik had nu in ieder geval de volgende indrukken gekregen: De neuroloog constateert alleen de klacht en schrijft vervolgens een receptje tegen de pijn, maar de Rugkliniek is de eerste instantie die echt wat onderneemt! Zij beginnen met bloeddruk metingen, zij maken röntgenfoto’s, zij raden het gebruik van medicijnen af en zij proberen in ieder geval met de handen en hun kennis om je van de hoofdpijn af te helpen.

Maar nu komt het; 4 november 2002 had ik ’s morgens om 01.16 uur mijn laatste aanval, 5 november 2002 was ik bij de neuroloog en 6 november 2002 was ik weer bij mijn chiropractor. Toen ik die dag bij de chiropractor binnenliep, vroeg hij mij “en hoe is het?”. Mijn antwoord was kort, “nou, het gaat wel”. Daarna ging hij aan het werk, maar hij constateerde zelf dat de blokkade bij de 2e wervel verdwenen was! Toen pas heb ik hem verteld dat ik sinds maandagmorgen 4 november geen aanvallen meer gehad heb.

Nu schrijven we woensdag 21 mei 2003, dat wil zeggen een half jaar later en ik vraag me af waarom ik de firma Hoek Loos nog niet gebeld heb, zodat zij de volle 5 flessen zuurstof maar bij me komen weghalen, want ik heb ze nog steeds niet nodig gehad. Godzijdank, dankzij chiropractie.

Met vriendelijke groeten,

Paul Lemmens, ex-clusterhoofdpijn patiënt

In 1989 begonnen de klachten aan mijn rug. In het begin waren de klachten er alleen ’s morgens als ik opstond. Ik heb hier verder geen aandacht aan besteed en dacht dat het wel weer over zou gaan.
Doordat ik toen behoorlijk zware werkzaamheden verrichtte, ik ben werkzaam bij een industrieel reinigingsbedrijf, en als ik lange uren maakte, kwamen de klachten aan mijn rug steeds vaker en heviger terug. Tot het moment dat ik helemaal krom stond en niet meer uit mijn auto kon komen. Ik ben toen door mijn huisarts naar de fysiotherapeut verwezen alwaar ik oefeningen moest verrichten om mijn buik- en rugspieren te trainen. Tevens werd ik op een (mijn inziens) martelwerktuig uit de middeleeuwen gelegd, en met korte tussenposen uitgerekt. Na tien behandelingen kon ik weer aardig recht lopen en werken. Helaas niet voor lange duur, de pijn in mijn rug werd steeds erger. Weer naar de huisarts en vervolgens naar het ziekenhuis alwaar foto’s werden gemaakt. Ik moest toch maar weer naar fysiotherapie en rust houden. Ik ben toen 6 weken thuis geweest. Na deze periode ben ik weer gaan werken en de rugklachten kwamen steeds vaker en erger terug.

Mijn hobby’s waren voetbal en wielrennen, maar dat zat er helaas niet meer in. Als ik een half uur aan een stuk liep, verging ik van de pijn. Ook begon mijn werkgever over het ziekteverzuim te klagen. In 1991 vertelde ik aan een klant dat het niet goed gesteld was met mijn rug, hij vertelde mij dat ook hij een zwakke rug had, maar sinds enige tijd een behandeling kreeg bij een chiropractor in Heerlen en dat hij daar veel profijt van had. Hij heeft mij het adres gegeven en ik heb een afspraak gemaakt, en ben naar de Rugkliniek (toen nog op de Promenade in het centrum van Heerlen) gegaan. Vanaf de eerste dag ben ik mijn klant nog steeds dankbaar voor de tip. Na diverse behandelingen zijn mijn rugklachten aanzienlijk verbeterd. Na verloop van tijd begon ik zelfs weer aan sport te denken. Mijn buurman deed aan lange afstand wandelen en vroeg mij om eens mee te gaan, ik ben toen begonnen met een tocht van 10 km en inmiddels zijn dit tochten geworden van 40 tot 50 km. De Kennedymars heb ik zelfs al 2 keer zonder problemen uitgelopen.

Toen ik vroeger met mijn auto naar Arnhem ging voor familiebezoek moest ik onderweg diverse keren stoppen om mijn rug te rechten. Door de behandelingen bij Chiropractie Rugkliniek Heerlen is een autovakantie naar Spanje probleemloos. Al die tijd ga ik om de 5 maanden terug voor een behandeling om mijn rug soepel te houden. Ik doe nog steeds hetzelfde werk en ondanks dat ik mijn rug probeer te ontzien, voel ik mijn rug nog wel eens. Ik maak dan direct een afspraak en na een paar behandelingen zijn deze kleine problemen weer opgelost.

Ik ben dus zeer tevreden over de behandelingen bij de chiropractor en zal mijn jaarlijkse “onderhoudsbeurt” zeker niet overslaan.

Dokter Nilsen bedankt.

Met vriendelijke groet,

P.J. Mooij

Bij het schrijven van deze brief is het 13,5 jaar en vele behandelingen geleden dat ik als patiënt kennis maakte met Dr. Nilsen van deze chiropractie-Rugkliniek.

Op dat moment was ik 28 jaar en had enkele jaren lage rugklachten met uitstraling naar de bovenbenen. Er waren perioden dat ik geen of weinig last had, maar er waren ook tijden dat ik bij iedere beweging de pijn voelde. Ik kon dan wel bij de fysiotherapeut terecht maar dit was niet de goede oplossing. De behandelingen waren gericht op het versterken van buik- en rugspieren, maar de pijn werd helaas niet weggenomen. Via de huisarts kreeg ik een verwijskaart voor een orthopeed waar ik weken later “al” terecht kon. Het bezoekje bij deze arts was een lachwekkende vertoning. Ik was te jong “om het aan de rug te hebben”, en het feit dat ik gewoon voorover kon buigen was voor deze persoon voldoende om mij als simulant neer te zetten.

De pijn was er nog steeds en wie kon ik nu nog vertrouwen?

Via een kennis kreeg ik toen het adres van deze kliniek. Ik had nog nooit van chiropractie gehoord, maar besloot toch om een afspraak te maken. Ik mocht 2 dagen later al verschijnen. Tijdens het eerste gesprek met Dr. Nilsen kon ik mondeling en schriftelijk kenbaar maken wat mijn problemen waren. Er werden ook röntgenfoto’s gemaakt en ontwikkeld, om zodoende nog tijdens dit gesprek een zo uitgebreid mogelijk beeld te krijgen van mijn klachten. Zij legde mij haar werkwijze uit, en wat de behandelingen precies zouden inhouden. Ook zei zij dat het enkele behandelingen kon duren eer ik enig resultaat zou bespeuren. Er volgde nog de eerste behandeling en na 45 minuten keerde ik huiswaarts.

In het eerste halfjaar volgenden de behandelingen elkaar in snel tempo op. Er zat verbetering in en de tijd tussen 2 behandelingen in werd steeds groter. Het vertrouwen was er; nu alleen de pijn nog zien kwijt te raken.

De pijn ontstond door beklemde zenuwen in de wervelkolom. De behandelingen – die gewoon met de handen gedaan werden – waren erop gericht om de gehele wervelkolom – dus niet alleen daar waar de pijn zat – te corrigeren zodat het zenuwstelsel weer goed zou functioneren. Ik kreeg ook boekjes met oefeningen mee naar huis om de buik- en rugspieren te versterken, waarbij Dr. Nilsen aangaf welke oefeningen ik moest doen maar ook welke oefeningen ik zeker niet moest doen. De behandelingen werden steeds korter, de tijd ertussen steeds langer. Bij acute klachten kon je altijd snel terecht – soms dezelfde dag – voor een extra behandeling.

Ik zal het nu maar langzaam bekennen; de behandelingen hebben nut gehad, de pijn is weg. Momenteel heb ik 6 à 7 behandelingen per jaar en daar voel ik me prettig bij.

In deze praktijk zijn voldoende mogelijkheden (lezingen, boekjes enz.) aanwezig om te onderkennen dat chiropractie een normale geneeswijze is. Niet normaal is echter dat je bij acute klachten zo snel terecht kunt. De patiënt is hier mens!

R.V.

Bij deze wil ik u laten weten dat ik door middel van chiropractie zeer goed ben geholpen door mevrouw Nilsen. Eerst had ik last van een beklemde ischiaszenuw waarvan de huisarts zei dat ik hier maar mee moest leven, toen ik hem voorstelde om chiropractie te proberen vond hij dit een goed idee.

Een jaar later kreeg ik vreselijke pijn in mijn linkerschouder die uitstraalde naar mijn linkerarm. Nadat ik de huisarts had opgezocht kreeg ik pijnstillers die niet hielpen, toen naar de weekendarts, weer andere pillen die ook niet hielpen tegen deze heftige pijn. Terug naar de huisarts; daar kreeg ik een verwijzing voor de fysiotherapeut, deze begon er niet aan en zei dat ik naar de neuroloog moest. Met spoed naar de neuroloog waar allerlei onderzoeken werden gedaan, foto’s, bloedonderzoek, MRI onderzoek, punctie, weer bloedonderzoek en een spieronderzoek, intussen waren we 6 weken verder voor ik alle uitslagen had en ik pijnstillers kreeg, tot morfine toe, want anders hield ik het niet meer vol van de pijn.

De neuroloog die mij de uitslag gaf, stelde voor om te opereren maar hij zei dat ik daar natuurlijk niet op zat te wachten. Hij overwoog fysiotherapie of manuele therapie, waarop ik voorstelde om chiropractie te proberen. Hij vond dit prima en schreef een briefje voor mevrouw Nilsen, dat ik een nekhernia had met een beklemde zenuw tussen de 6e en 7e nekwervel.

Thuis gekomen heb ik meteen naar de assistente gebeld wanneer ik terecht kon, en dat kon meteen de volgende dag al. Direct nadat mevrouw Nilsen mij behandeld had waren de kramp en pijn in mijn arm al veel minder en kon ik tenminste weer slapen. Na nog twee behandelingen binnen een week was de pijn zover weg dat ik mijn geplande vakantie door kon laten gaan (ik had van de neuroloog al een brief gekregen om de vakantie te annuleren) waar ik ontzettend van genoten heb zonder pijn.

Op dit moment ben ik weer aan het werk, nog niet hele dagen, maar dat komt ook nog wel als het zo goed blijft gaan als nu het geval is. Ik hoef nu pas over 6 weken terug te komen bij mevrouw Nilsen en wil haar hartelijk bedanken dat ik in zo’n korte tijd zoveel resultaat heb gehad bij de behandelingen.

S. Smit, Voerendaal