Meer verhalen van patiënten

Lieve mensen,

Ik, mevr. S.J. Bemelmans-Dierks, zat in een rolstoel en liep met een stok, had weinig kracht en was altijd moe.

Lopen kon ik nog maar heel weinig. Hooguit 20 minuten.

Fysiotherapie hielp niet meer, manuele therapie en accupunctuur maar tijdelijk.

Afgeschreven dus. Het advies van het ziekenhuis in Heerlen was: “Ga maar naar de pijnkliniek, dat is alles wat u nog kunt doen”. Ik ben er nooit heengegaan. Door een eigen ingeving ben ik naar de Rugkliniek gegaan.

Het was alsof ik in een warm bad terecht kwam. Er werd naar me geluisterd! Ik kreeg vertrouwen en na een paar maanden behandelen kon de rolstoel de deur uit. Aan de hand van mijn man liep ik nu met de stok. Maar niet lang daarna kon ik de stok ook laten staan.

Ik heb 3 hernia’s die niet meer operabel zijn, maar de kwaliteit van leven heb ik terug gekregen!
Ik ben 78 jaar maar geniet nog volop van de dingen die wel kunnen.
Ik bedank hierbij het hele team van de Rugkliniek en in het bijzonder dhr. Zvekich.

Met vriendelijke groet,
Mevr. S.J. Bemelmans-Dierks

Lees alle reacties van patiënten

Door een ongelukkige val op 12 april 2003 schoot mijn schouder aan de benedenkant uit de kom. Door een bepaalde beweging schoot de schouder weer terug op de plaats. Dit deed vreselijk pijn en omdat ik dit nog nooit had meegemaakt dacht ik iets gebroken te hebben. Toen ik probeerde mijn armen hoog te doen schoot hij weer uit de kom. Omdat het weekend was bracht mijn man me naar de eerste hulp van het AZM. Daar kreeg ik een “arm-sling” en het advies maandags naar de huisarts te gaan. Inmiddels kon ik met mijn arm niets meer, zelfs niet meer autorijden.

De huisarts adviseerde mij in behandeling te gaan bij de fysiotherapeut. Op mijn vraag of het niet beter was naar de chiropractor te gaan zei de huisarts dat deze blessure toch het beste behandeld kon worden door de fysiotherapeut. De fysiotherapeut liet mij in het begin lichte oefeningen doen die ik goed kon uitvoeren. Na enkele weken moest ik oefeningen doen waar ik met de rug naar de deur toegekeerd en met mijn handen aan de deurklink voorover moest laten vallen. Deze oefening waarbij mijn schouders een draaiende beweging maakten had een absoluut negatief effect op mijn schouder. Inmiddels was het medio mei en we zouden op vakantie gaan. De fysiotherapeut gaf mij het advies tijdens de vakantie flink te zwemmen. Dit heb ik 3 keer gedaan.
Na deze drie keer zat mijn schouder volkomen vast en elke beweging deed veel pijn. Na de vakantie medio juni ben ik teruggegaan naar de fysiotherapeut. Deze schrok van de toestand van mijn schouder en gaf mij het advies foto’s te laten maken in het ziekenhuis.

Omdat ik ongeveer 15 jaar ervaringen heb met de chiropractie vanwege een rugblessure heb ik meteen een afspraak gemaakt met Dr. Nilsen. Hier hoorde ik dat er geen foto’s gemaakt hoefden te worden omdat er niets gebroken was. “Was u maar eerder gekomen”, zei dr. Nilsen. “Door te vlug oefeningen te doen na het ongeluk, is er verdere verergering ontstaan waardoor uw schouder helemaal vast zit en u een zogenaamde ‘FROZEN SHOULDER’ heeft. We krijgen het wel goed” aldus Dr. Nilsen, “maar de behandeling gaat hierdoor aanmerkelijk langer duren dan normaal.”

Ik ben nu 6 maanden en ongeveer 50 behandelingen verder. In dit halve jaar heb ik veel pijn gehad en zag ik soms geen heil meer in de behandelingen. In deze periode heb ik ook nog een gesprek gehad met mijn huisarts. Deze vertelde mij dat een frozen shoulder in het ziekenhuis onder narcose gezet kan worden, maar dat aan deze methode risico’s verbonden zijn.

Door de overredingskracht van Dr. Nilsen en het vertrouwen wat ik al in haar had door de behandeling aan mijn rug, heb ik de behandelingen doorgezet en kan ik momenteel weer bijna alles doen met mijn arm.

28 december 2003
Marga Ghijssen

Ben een vrouw van 50 jaar en al 25 jaar last van een moeilijke stoelgang. Ik kwam bij Milan terecht door mijn man die in behandeling was voor zijn rug.

Ik had alles al geprobeerd maar niks werkte, toen ik bij Milan kwam had ik er weinig vertrouwen in maar probeerde het toch, tot mijn verbazing kon ik die zelfde dag nog naar de wc. Vanaf die dag ging het steeds beter, na ongeveer 10 behandelingen, heb ik nu een regelmatige stoelgang.
Dank je Milan.

Omdat het mij zo goed geholpen heeft is mijn dochter van 23 jaar met het zelfde probleem ook naar Milan gegaan, EN MET EEN ZEER GOED RESULTAAT.

Groetjes mevrouw Bruls